تقدیم به سارا
که خودش خوب می داند و همین کافیست
نوشته شده به عنوان متن ترانه
صریح و ساده ، بی ریا ،
مثال کودکی های خودم می مانی
تو گو که من تازه زاده شده ام ،
ولی سوای هرچه بی ایمانی
تو دختر آب و دریا ، که طوفانی ،
تو جز لب خند و مهربانی نمی تانی
عزیز نازنین که یافتمت در برزخ روح ،
همان نگاه نخستت گفت در این برزخ نمی مانی
به یمن حضورت دست یاری بده،
مرا بیرون بکش از این پریشانی
خلاصه حرف اول و آخرم سارا ،
به نامت قسم ، تو گم کرده ام ، خود آنی
در این زمین، قبول ، کسی نمی خواهدمان ،
به آسمان نگر، عجب ستاره بارانی
غزلواره بی امضای شاعر که بی معنیست ،
من آنچه در دلم بود گفتم ،تو می دانی ؟
خداداد شهرستانی
هشتم اسفند ماه۱۳۸۷ خورشیدی
|
+| نوشته شده توسط
خداداد شهرستانی در
2009/2/26
|